NYC – Groźny All Star Sextet

Skład:

Alex Sipiagin: trąbka;
Tim Armacost: saksofon;
Luis Bonilla: puzon;
Hector Martignon: fortepian;
Boris Kozłow: kontrabas;
John Riley: perkusja;

Luis Diego Bonilla jest amerykańskim puzonistą jazzowym pochodzenia kostarykańskiego. Jest także producentem, kompozytorem i pedagogiem. Urodził się i wychował w Eagle Rock w Kalifornii, w rodzinie rodziców, którzy wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych z Kostaryki. Poznał muzykę i jazz jeszcze w liceum. Po ukończeniu Eagle Rock High School studiował muzykę na California State University w Los Angeles, gdzie uzyskał tytuł licencjata muzyki. Podczas pracy w C.S.U.L.A. był członkiem zarówno Big Bandu, jak i czołowego kwintetu jazzowego, który zdobył najwyższe wyróżnienia na West Coast Collegiate Jazz Festival. Bonilla nagrał pięć głośnych płyt z big bandem C.S.U.L.A., na których wystąpił jako solista i zaaranżował jeden z nich. Studiował w Los Angeles u Dona Raffella, Roya Maina, Davida Caffeya oraz byłego puzonisty i producenta Stana Kentona, Boba Curnowa. Po przeprowadzce do Nowego Jorku uzyskał tytuł magistra wykonania jazzowego i kompozycji w Manhattan School of Music.

Alex Sipiagin jest rosyjskim trębaczem jazzowym i flugelhornem. W 1990 roku przeprowadził się z Rosji do Stanów Zjednoczonych. Jego pierwszą poważną pracą w USA była gra w zespole Gil Evans Band. Grał z Dave'em Hollandem, Mingus Big Band, Michaelem Breckerem i Mulgrew Millerem. Jako lider nagrał liczne albumy, z których dwanaście nagrał dla Criss Cross Jazz. Sipiagin jest współzałożycielem Opus 5 wraz z Seamusem Blake'em, Davidem Kikoskim, Borisem Kozlowem i Donaldem Edwardsem. Jego album NoFo Skies był debiutanckim albumem dla Blue Room Music, ale został nagrany przez ten sam kwintet co poprzedni album Moments Captured.Je wykładowcy New York University Steinhardt.

Saksofonista Tim Armacost dorastał w Tokio i Waszyngtonie, D.C. W wieku ośmiu lat najpierw nauczył się grać na klarnecie, a w wieku 16 lat przeszedł na saksofon tenorowy i grał w big bandach w Waszyngtonie. W wieku 18 lat przeprowadził się do Los Angeles. Po ukończeniu Pomona College przeprowadził się do Amsterdamu, gdzie przez siedem lat pracował w Europie, gdzie wykładał także w Konserwatorium w Amsterdamie. Przez rok mieszkał w New Delhi w Indiach, gdzie uczył się gry na tabli u Vijaya Ateeta i włączył koncepcje indyjskiej muzyki klasycznej do swoich oryginalnych dzieł. Dwukrotnie wracał do Indii, gdzie występował z amerykańskimi i indyjskimi muzykami jazzowymi na Bombay International Jazz Festival, Jazz Yatra Festival w New Delhi oraz koncertach w Hyderabadzie, Bangalore i Kalkucie. W 1993 roku Armacost przeprowadził się do Nowego Jorku i nagrał swój debiutancki album Fire (Concord Jazz) z Kennym Barronem, Geraldem Cannonem, Billym Hartem i Shingo Okudajrą. W 2010 roku był także członkiem New York Standards Quartet oraz współliderem Brooklyn Big Band, dla którego komponuje i aranżuje. Nagrał album z Mike'em Rodriguezem i Yutaką Shiiną zatytułowany Future Swing (2015). W 2018 roku przyczynił się do albumu Davida Berkmana Six of One. W latach 1986–2019 uczestniczył w 55 nagraniach muzyki jazzowej.

Boris Kozlov jest rosyjskim basistą jazzowym. Urodzony w Moskwie w ZSRR, Kozlov uczył się gry na fortepianie w podstawowej szkole muzycznej, zanim przeszedł na bas. Kozlow wygrał konkurs Akademii Muzycznej Gnesin, co pozwoliło mu rozpocząć studia w wieku 15 lat i studiować grę na gitarze basowej elektrycznej.

Po ukończeniu studiów Kozlov odbył obowiązkową dwuletnią służbę wojskową, podczas której grał na tubie i innych instrumentach dętych blaszanych. Po odejściu z wojska, w 1989 roku Kozlov grał w radzieckim państwowym zespole studyjnym "Melodia", a w 1991 roku wygrał konkurs solistów jazzowych ZSRR. Następnie przeprowadził się do Nowego Jorku, aby studiować i występować na jazzie. Kozlov zagrał na dwóch albumach nagrodzonych Grammy: pierwszym z Brianem Lynchem, a drugim z Mingus Big Band (Live at Jazz Standard) w 2011 roku. Kozlov pełnił funkcję dyrektora muzycznego tego ostatniego zespołu. Kozlov występował z Lewem Tabackinem, Bobbym Watsonem, Michaelem Breckerem, Alexem Sipiaginem i innymi. Jako artysta solowy Kozlov wydał album Double Standard w 2010 roku, a jako lider Conversations At The Well w 2016 roku.

John Bernard Riley jest amerykańskim perkusistą jazzowym i pedagogiem. Występował z Woodym Hermanem, Stanem Getzem, Miltem Jacksonem, Milesem Davisem, Dizzy Gillespie, Johnem Scofieldem, Bobem Mintzerem, Garym Peacockiem, Mike'em Sternem, Joe Lovano, Franckiem Amsallemem, Vanguard Jazz Orchestra, Carnegie Hall Jazz Band, Johnem Patituccim i Bobem Bergiem. Riley zaczął grać na perkusji w wieku ośmiu lat, po otrzymaniu w prezencie małego bębna. Riley studiował muzykę na University of North Texas College of Music, gdzie zapoznał się z szerszym światem muzyki i perkusji. Tam grał, koncertował i nagrywał Lab 76 z zespołem One O'Clock Lab Band. Lab 76 został nominowany do nagrody Grammy w kategorii "Najlepsze wykonanie jazzowego big bandu". Perkusista jazzowy Paul Guerrero był jednym z jego wpływowych nauczycieli w północnym Teksasie.

W przypadku złej pogody koncert odbędzie się w hotelu Kras.

Projekt był finansowo wspierany przez gminę Postojna oraz Ministerstwo Kultury Republiki Słowenii.

Wstęp wolny!